جنگ حس آدم‌ها را پرورش می‌دهد و اراده و وضعیت فیزیکی و جسمی انسان را  بهبود می‌بخشد. شرایط جنگی آدم ها را بیشتر از هر دوره در زندگی به هم نزدیک می کند و یک خویشاوند خواندگی جنگ تداعی می شود. ثمره جنگ، شناخت مرد از نامرد است و جنگ تمام می شود و همه چیز پایان می‌گیرد و آن همه حماسه و دلاوری، چون افسانه‌ای ذره ذره به علت بی‌توجهی مسئولان فرهنگی برخی نهادها که فرهنگ ایثار و شهادت را در حصار خویش کشیده‌اند، به فراموشی محض سپرده می‌شود تا مردانی دلیر و بی‌باک و شهادت‌طلب، چون «غلامعلی دریانورد» در غبار بی‌مسئولیتی‌ها ناپدید شوند. مسئولینی که خودشان را معصوم می‌پندارند و با کوچکترین نقد برمی‌آشوبند و الی آخر...