اما امروز که اینجا مهمان شهید بودیم همین دختر بچه که موهایش پریشان است و با بغض می نگرد و نمی داند چه اتفاق مهمی واقع شده گرد ما می چرخید عکس می گرفت و فیلم... چائی می آورد برای خودش خانمی شده بود از همه مهمتر ازدواج هم کرده و خود صاحب فرزندی...  چقدر دنیا غریب است..!  خودش می گوید: هنوز آن بغض نا نوشته در حنجره اش خفته است و  آنجا عاقبت های های گریست..!
برای ما تجربه مجدد است برای او هم .. و ما هر روز آن روز های سخت را تجربه میکنیم... سخت دیگر نفسم بالا نمی اید.. نفس مان بالا نمی اید .. روزی هزار بار بغض ...  چه روز گار غریبی است.. برای من ...
 روز گار غریبی است.
 این غربت دل بی صاحب من ....!  یا زهراء

 
احمد کلاگر از بچه های جنگ است. چه سخت توانستیم متقاعدش کنیم جلوی دوربین درنگی کوتاه ...
احمد از بچه های با ایمان و با اخلاص متواضع  بنیاد شهید گلستان است.  رزمنده ای که پنج سال در جبهه ها حضور مستمر داشته  دریغ ذره ای از منیت و ... آدم از خودش خجالت میکشد  در مقابل چنین انسان هائی...!
چه میتوان گفت انسانی مخلص کم توقع ....!
 چقدر  تمنا کردیم تا حاضر شد فقط پنج دقیقه جلوی دوربین حرف بزند از روز های جنگ ...!

 اما او تنها دو دقیقه حرف زد ... تمام ...
آن هم به اصرار همسرش که خواهر زاده شهید است سه شهید ...!