مخ مان تاب برداشت

 از بس که این بچه التماس و گریه کرد

 فرستادمش گردان مخابرات تا بیسیمچی شود.

 وقتی برگشت بیسیمچی خودم شد. دیگر حرف نمی زد.

 یک شب توی عملیات که آتش دشمن زیاد شد. همه پناه گرفتند و خوابیدند زمین

یک لحظه اورا دیدم که بی سیم روی کولش نیست و روی زمین خوابیده

  فکر کردم از ترس آن را انداخته زمین  زدم توی سرش و گفتم « بچه بی سیم کو » 

با دست زیر شکمش را نشان داد و گفت:« اگه من ترکش بخورم  یکی دیگه بی سیم را بر میداره

 ولی اگر بی سیم ترکش بخوره  عملیات خراب میشه » مخم باز تاب برداشت .